Lesson ۱ - My Name

درس ۱

پله ۱

مقدمه

استاد ناطق
۷:۱۹

درس اول

استاد لطفی
۱۳:۴۵

درس اول بخش ۱

استاد ناطق
۹:۱۴

پله ۲

درس اول بخش ۲

استاد ناطق
۳:۵۲

پله ۳

درس اول بخش ۳

استاد ناطق
۳:۵۳

زنگ اول انگلیسی معمولاً با سکوت عجیب کلاس تمام می‌شود: معلم می‌گوید اسمت را بگو، و همه منتظر می‌مانند ببینند چه کسی جرئت می‌کند. صفحهٔ فصل ۱ انگلیسی هفتم از همین گره شروع می‌شود—اول با Welcome کوتاه، بعد با مکالمهٔ واقعی معرفی نام. در نردبون چند مدرس همین درس را با تلفظ و ریتم متفاوت گفته‌اند تا بتوانید مدرس مناسب خودتان را انتخاب کنید.

Welcome؛ پیش‌گرم‌کردن قبل از Lesson 1

قبل از عنوان My Name، کتاب چند صفحهٔ آماده‌سازی دارد. اول واژه‌هایی مثل Headphones، Telephone و Laptop را تیک می‌زنید که کدام را می‌دانید؛ هدف سنجش واژگان نیست، بلکه گرم کردن ذهن برای دیدن حروف انگلیسی روی صفحه است. بعد حروف الفبا می‌آید—از A تا Z—و English Alphabet Song برای اینکه ترتیب حروف در گوش بنشیند. تمرین ساده اما مهم: Can you write your name in English? یعنی اسم فارسی‌تان را با حروف لاتین بنویسید، حتی اگر هنوز تلفظ کامل را بلد نیستید.

اعداد ۱ تا ۱۰، Colors و Classroom Objects هم در همین بخش‌اند. Numbers Song کمک می‌کند شماره تلفن را بعداً در درس‌های بعدی روان‌تر بگویید. در «Let’s get to know each other» دو خط کلیدی می‌آید که اسکلت کل فصل‌اند:

  • My name’s …………………………
  • What’s your name, please?

اگر فقط این دو را با صدای بلند و با اسم واقعی خودتان ده بار بگویید، بقیهٔ Practiceها خیلی زودتر می‌نشینند. please در سؤال دوم ادب کلاسی را هم یادآوری می‌کند.

Conversation؛ معلم احمد کریمی و کلاس

مکالمهٔ اصلی را معلم انگلیسی با کلاس شروع می‌کند:

Teacher: Hi, class!
Students: Hello, Teacher.

معلم می‌گوید بنشینید، خودش را معرفی می‌کند: I’m your English teacher. My name is Ahmad Karimi. بعد از دانش‌آموز می‌پرسد What’s your name? و علی محمدی جواب می‌دهد My name is Ali Mohammadi. ادامهٔ گفت‌وگو احوال‌پرسی است: How are you, Ali? → Fine, thank you. دانش‌آموز دوم در کتاب با جای خالی آمده تا شما اسم واقعی‌تان را بگذارید.

نکتهٔ کاربردی برای دانش‌آموز ایرانی: در کلاس واقعی هم اول سلام جمعی می‌آید، بعد نشستن، بعد معرفی. اگر فقط «My name is…» را حفظ کنید و احوال‌پرسی را جا بیندازید، مکالمه ناقص و خشک می‌ماند. ترتیب Hi → sit down → name → How are you را مثل یک فیلمنامهٔ کوتاه حفظ کنید.

Practice 1 و 2؛ احوال‌پرسی و معرفی خود

Practice 1 روی Greeting کار می‌کند. نمونه‌ها را بشنوید و با همکلاسی تکرار کنید:

  • Good morning. / Good afternoon.
  • Hi, Ali. / Hello, Maryam. / Hi, Reza. / Hello, Kimia.
  • How are you? / How are you today?
  • Fine, thanks / thank you. / Great, thanks.
  • Good morning, Mrs. Azari. / Good afternoon, Miss Moniri. / Good morning, Mr. Ahmadi.

تفاوت Mrs.، Miss و Mr. را جدی بگیرید؛ در امتحان شفاهی اشتباه خطاب کردن معلم کم نیست. morning و afternoon را با ساعت واقعی روز تمرین کنید تا فقط روی کاغذ نماند.

Practice 2 Introducing Yourself است. سه شکل رایج نام‌پرسیدن و جواب:

  • What’s your name? → My name’s Ali. / I’m Ali.
  • What’s your first name? → My first name is Mina.
  • What’s your last name? → My last name is Karimi.

در فارسی معمولاً «اسم» و «فامیل» را پشت‌سرهم می‌گوییم؛ در انگلیسی هفتم یاد می‌گیرید جدا بپرسید—مهارتی که در پر کردن فرم مدرسه، کتابخانه و بعداً آدرس ایمیل هم به کار می‌آید. My name’s شکل کوتاه My name is است؛ هر دو را بشناسید.

Talk to Your Teacher و املا

جملهٔ کلیدی این بخش: How do you spell ……………? یعنی «… را چطور هجی می‌کنی؟». بدون این سؤال، اسم‌های ایرانی در انگلیسی گیر می‌کنند و معلم مجبور می‌شود حدس بزند. این سؤال را مثل ابزار همیشگی کیف مدرسه‌تان نگه دارید.

Sounds and Letters؛ کیمیا کمیجانی

مکالمهٔ دوم با معلم خانم مرادی است: Hi, class! I am Moradi, your English teacher. کلاس جواب می‌دهد Hello, Mrs. Moradi. دانش‌آموزان یکی‌یکی اسم می‌گویند. کیمیا می‌گوید I’m Kimia Komijani. معلم مودبانه می‌پرسد:

Excuse me. How do you spell your last name?
Kimia: Komijani, K-O-M-I-J-A-N-I.

اینجا دو مهارت با هم می‌آید: معرفی کوتاه با I’m و هجی حرف‌به‌حرف. Excuse me نشان می‌دهد برای تکرار املا لازم نیست خجالت بکشید. تمرین پایانی کتاب مستقیم است: Can you spell your name? اسم خودتان را بلند هجی کنید؛ اگر گیر کردید، Alphabet Song صفحهٔ Welcome را دوباره گوش دهید و حروفی که در فامیلتان هست—مثل K، J، N—جدا تمرین کنید.

Listening، جدول اسم، Pair Work

در Listening and Reading مکالمه‌ها را می‌شنوید و گزینهٔ درست را تیک می‌زنید—ترکیب first name و last nameهایی مثل Mina، Azar، Kimia با Momeni، Ahmadi، Kabiri یا Ali، Kamran، Mahdi با Mardani، Azari، Karimi. گوش را عادت دهید اول اسم کوچک را بگیرد، بعد فامیل؛ خیلی‌ها برعکس قاطی می‌کنند.

Group Work از شما می‌خواهد با سه همکلاسی حرف بزنید و جدول First name / Last name را پر کنید. Your Conversation به صورت Pair Work این اسکلت را دارد:

  1. Student A: Hi, how are you?
  2. Student B: …
  3. Student A: My name is …. What’s your name?
  4. Student B: …

خالی‌ها را با اسم واقعی پر کنید؛ تمرین جعلی با اسم‌های خیالی کمتر در حافظه می‌ماند و در کلاس واقعی هم کمکتان نمی‌کند.

چطور این فصل را در خانه مرور کنیم؟

یک بار مکالمهٔ معلم و علی را نقش بازی کنید—یک نفر Teacher، یک نفر Student—بعد جای نقش را عوض کنید. first name و last name خودتان را بنویسید و هجی کنید؛ از عضو خانواده بخواهید حروف را بگوید و شما بنویسید. اگر هنوز همکلاسی را معرفی نکرده‌اید، بروید سراغ فصل ۲ انگلیسی هفتم تا This is my friend و Nice to meet you را هم اضافه کنید. برای دیدن بیان دیگر همین درس، مدرسین نردبون را ببینید.

فصل ۱ انگلیسی هفتم کوتاه به نظر می‌رسد، اما اگر سلام، نام و املا را اینجا محکم کنید، بقیهٔ سال—از سن تا آدرس—خیلی روان‌تر پیش می‌رود.